ฉันชอบผู้ชายบ้านๆคนนั้น

ีคนที่เจอครั้งแรกไม่ประทับใจอะไร

คิดในใจแค่ว่า ไอ้พี่คนนี้เป็นพี่เทค หรือว่าพี่ว๊ากวะ

หน้าโหดได้ใจ ไปอยู่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ดีมั้ย

นั่นแหละ คือความรู้สึกที่เจอกันตอนแรก

มาประทับใจผู้ชายคนนี้ และก็เริ่มชอบมาเรื่อยๆ

ก็ตอนที่ไปค่ายรับน้อง

พี่ปีสอง จะต้องดูแลน้องปีหนึ่ง พี่ปีสามเป็นคนว๊าก

ผู้ชายคนนี้ เป็นประธานรุ่นปีสอง

วันนั้น วันที่ปีสองต้องโดนทำโทษแทนน้องปีหนึ่ง ที่ห่วยไม่ได้เรื่อง

ผู้ชายคนนี้ เป็นผู้ชาย ที่เรียกว่าผู้ชายจริงๆ

ก็ประทับใจผู้ชายคนนี้ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา

จนเราเจอกันทุกๆวัน ฉันก็เริ่มชอบเค้า

แต่พอนานเข้าๆ ฉันเพิ่งรู้ว่า เค้ามีปัญหาบางอย่าง

เค้าเครียดกังวล ในหลายๆเรื่อง ที่เค้าต้องแบกรับใน ฐานะประธานรุ่น

เค้าต้องต่อสู้กับอะไรมากมายเพื่อปีหนึ่งทุกคน

ลายเซ็นชื่อของเค้าอยู่ที่ตึกอธิการบดี

ถ้ามีเหตุการณ์ไม่ดีรู้ถึงตึกหน้า

เค้าต้องพ้นจากสภาพการเป็นนักศึกษาทันที

เป็นห่วงมากๆ อยากบอกว่าจะทำสิ่งที่เค้าให้มาให้มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

เค้าเป็นผู้ชายธรรมดาๆ ที่ไม่ธรรมดา ฉันชอบเค้าไม่ใช่ที่หน้าตา

แต่อะไรบางอย่าง ทำให้ฉันชอบเค้าจริงๆ

เค้าเป็นผู้ชายบ้านๆคนนึง แต่ก็ประทับใจในความที่เป็นผู้ชายบ้านๆนั่นแหละ

Ps. รู้ว่าพี่จ๊อกเบื่อ เหนื่อย เรื่องบ้านคึ แต่ว่า ก็แอบเป็นกำลังใจให้

Ps. พี่จ๊อก กรุณาอย่ากินเหล้าอีกถ้าเป็นไปได้ มันทำให้หนูเซ็งไปเรยนะ -_-"

Ps. หนูรู้ว่าพี่จ๊อก ไม่สบายใจ แต่ยิ้่มหน่อยก็ดี หนูชอบพี่ตอนพี่ยิ้ม :)

Ps. พี่จ๊อก คงไม่รู้ว่าหนูตบหน้าพี่จ๊อกอย่างแรง ขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วย (เพราะว่าพี่ จ๊อกเมาแล้วสลบ หนูไม่อยากให้พี่จ๊อกหลับ เดี๋ยวไม่ตื่น 555+ เจ็บป่ะ )

Ps. หายเร็ว ๆ แล้วมาบ้านคึด้วย หนูจะเล่าเรื่องนั้นให้ฟัง 5555+

edit @ 2006/04/14 21:55:43

เพิ่งกลับจากค่ายรับน้องมา ค่ายพี่น้องสัมพันธ์อ่ะ มันเป็นค่ายของจังหวัดลำปาง ที่รับน้องที่ติดมช. ที่อยู่ในลำปาง คือเป็นค่ายที่โหดมากๆ พอๆกะวิดวะเรยแหละ พวกเพื่อนผู้ชายบ่นว่าหนักกว่ารด. อีก ไม่ได้อาบน้ำสามวันสามคืน ใส่ชุดเดียวสามวันสามคืน ต้องคลุกดินคลุกฝุ่น หมอบ คลาน เก้าอี้ลม นอนกางมุ้ง(หมายถึงการนอนหงาย ยกขา แขนให้ตั้งฉากกะพื้น ยกหัว แม่ง ทำเสด หน้าท้องกรู ซิกแพ็คเรย วู้ว มันว่ะ กอดคอแถวละประมาณ ยี่สิบกว่าคน ลุกนั่งเปนหลายร้อยที แม่ง หน้าขาเกือบลงบันไดไม่ได้ เป็นหวัด เสียงกระเทยมากๆ บูมทั้งวันทั้งคืน ปวดตั้งกะหัวถึงตีน เพราะต้องพิสูจน์ ให้พี่ๆ เค้าเหงว่า เราอดทนได้ แล้วเราก็จะได้รับเป็นน้องลำปาง สามวันสองคืน จะเป็นประสบการณ์ที่จะจำไปตลอดชีวิต ว่ามันเปนสิ่งประทับใจมากๆ เสียเหงื่อ น้ำตา มากมาย กว่าจะได้เปนน้อง แต่สิ่งที่ได้รับ มันมากกว่า ได้ทั้ง เพื่อน พี่ ได้ทำงานร่วมกัน ก็คือ "คึ" หลายคนอาจจะงงมันคืออะไร มันคือละครเวทีที่จะต้องร่วมกันทำ ของเด็ก ปี 1 2 3 4 ที่อยู่ มช. และอยู่ลำปาง กูไฟท์สุดตีน จะช่วยทุกอย่างคึปีนี้ต้องออกมาเริ่ด ps. ตอนนี้กรูรัก ลำปาง cmu.โคตร ps. ได้แก๊งค์ใหม่ แกงค์มนุด ps. เพื่อนกรู เอามช.ให้ได้

เมฆดูสวยงาม เมื่อยามมองฟ้า ฟ้าดูกว้างใหญ่เหมือนเก่า
เมื่อยังเล็กแหงนดูมือไขว่คว้าเอา สูงจังอยากตัวโตสูง
จ้องมองแสนนาน พี่ชายคงเห็นยิ้มเดินมาใกล้แล้วอุ้ม
ขี่คอจนเกือบสูงทัน จ้องมองบนฟ้านั่น
เอื้อมมือถึงจันทร์ จะเอาเป็นของเรา

ครั้งโดนเขารังแก ร้องงอแงร้องไห้
พี่คนนี้ยังคอยคุ้มครองคุ้มภัย น้องเอยอย่ากลัวใครเขา
สองพี่น้องเดินไป น้องตามพี่ชาย จับมือจูงน้องไป
มองฟ้าอันกว้างใหญ่ ฟ้าคงไกลไป ขี่คอพี่สูงเอง

ครั้งโดนเขารังแก ร้องงอแงร้องไห้
พี่คนนี้ยังคอยคุ้มครองคุ้มภัย น้องเอยอย่ากลัวใครเขา
สองพี่น้องเดินไป น้องตามพี่ชาย จับมือจูงน้องไป
มองฟ้าอันกว้างใหญ่ ฟ้าคงไกลไป ขี่คอพี่สูงเอง

จวบจนฉันโต พี่ยังคงรักและคอยเป็นห่วงแสนห่วง
เมื่อผิดหวังให้กำลังใจทั้งดวง น้องเอยอย่ากลัวใครเขา
เมื่อยามท้อใจ จ้องมองบนฟ้านึกตอนเป็นเด็กเล็กนั่น
ขี่คอจนเกือบสูงทัน เอื้อมมือให้ถึงจันทร์
บอกเอาไว้นาน พี่ชายที่แสนดี

ตั้งแต่จำความได้ ก็โตมีพร้อมกับผู้ชายคนหนึ่ง

คนที่เป็นพี่ชาย แต่ไม่เคยเรียก ว่า พี่เลยซักครั้ง

เพราะว่าสนิทกันน่ะเอง

มานไม่เคยเหงฉ้าน เปงน้องสาว อาจจะเหงว่าเปงน้องชาย

เล่นกันแบบผู้ชาย

ตอนเด็ก ๆจำได้ ว่าเกลียดมันมากๆ เพราะว่ามันชอบแกล้ง

แกล้งแบบควายๆ อ่ะ เอาถุงเท้าที่มันเพิ่งใส่มาจากฝึก รด. มาให้ดม

มั่ง ให้ดมตดมั่งปั่นจักรยานอยู่มันก็เอาล้อรถของมันมาชนล้อเรามั่ง

ก็ล้ม เลือดตกยางออก เฮ้อ สารพัด

แต่ว่า ก็ไม่เคยโกรธมานจริงๆจังซักกะครั้งเดียว

แกไม่เคยทิ้งฉ้าน เวลามีเรื่องทุกข์ใจอะไร ก็บอกแกคนแรก

แกไม่เคยซ้ำเติม ซึ้งว่ะ

มีบางเรื่อง ที่เรารู้กันแค่สองคน แต่คนอื่นไม่รู้ อิอิ

เหมือนความลับระดับชาติซะ

ตอนที่มันต้องมาติวสอบนายร้อยที่ กทม.เปนครั้งแรกที่ไม่ได้เห็น

หน้ามันเป็นเดือน ก็เหงาโคตรๆ

ไม่มีใครให้ทะเลาะ ตบตี

แต่เราทั้งคู่โตขึ้น โลกของเราเปลี่ยนไป

เราอยู่กันคนละที่ แต่ก็ยังคุยกันตลอด

เวลามีใครที่เหงเราเล่นกัน ก็จะบอกว่า พี่น้องคู่นี้มานโตกันแล้ว

แต่ยังเล่นกันปัญญาอ่อนๆ

อ่ะนะ แต่เราก็เปลี่ยนมาคุยเรื่องซีเรียสกันมากขึ้น แลกเปลี่ยนปัญหา

ชีวิต ที่่ไม่ค่อยได้รับคำตอบที่ดีเท่าไหร่ 5555+

อยากบอกว่าดีใจมากๆ ที่ได้เกิดมาเปนน้องของแก

เรามีกันอยู่สองคนพี่น้อง แกเปนผู้ชายที่ฉานรักที่สุด นอกจากพ่อ

รักแกว่ะ

ps. แต่เงินสามพันที่ยื้มไป คืนด้วย ฮึ่มมม

ps. แต่เดี๋ยวก็ต้องไปอยู่กะแก เจอหน้าแกทุกวัน เฮ้อ เบื่อว่ะ